Tekstschrijven


Onderste laden oefenen altijd een bijzondere aantrekkingskracht uit op beleidsnota's en ander bureaucratisch proza. Dat kan twee dingen betekenen: het geschrevene was niet nodig, of het geschrevene was niet goed genoeg. In het eerste geval zou ik zeggen: schrijf je ding dan gewoon niet. Niet voor niets wordt vaak gezegd: 'schrijven is schrappen'. In het tweede geval is er een betere tekstschrijver nodig. Iemand die niet alleen weet hoe je dingen fatsoenlijk opschrijft, maar ook oog heeft voor wat interessant genoeg is voor anderen. En vooral: anderen daarin mee te nemen, want tekst is meestal niets anders dan een samenwerkings- en activeringsinstrument.
Zo iemand zou ik kunnen zijn.

Klik hier voor een rampzalig stukje tekst.

Klik hier voor een leuk stukje tekst.

Ik vind ook graag iets van het geschrevene van anderen. Belangrijk vind ik daarbij eerlijkheid, een kritische houding, behoud van respect en liefst een beetje humor.

Klik hier voor mijn volgens velen geslaagde recensie van de Wijkengids uit 2012.

Klik hier voor mijn boekbesprekingen van 'Going Solo' van Eric Klinenberg en 'Systems of Survival' van Jane Jacobs.

Tot slot is tekst ook mooi gereedschap voor (zelf)onderzoek. Klik hier voor een allegorie waarin veel van mijn maatschappelijke twijfels op confronterende wijze samenkomen. Lees het niet als stellingname, maar als een set van vragen.